Күңелғә

Әй, күңел, киң бул, тарыҡма!
Һөй халыҡ хөрриәтен,
Изге юлдан ситкә сыҡма,
Шул һинең ҡөдсиәтең.

Бул ҡояш — яҡтырт йыһанды,
Нур сәселһен тип-тигеҙ,
Бул шулай һин киң иманлы,
Ҡалмаһын ул «һеҙ» ҙә «беҙ».

Булһа киң күңелең, һыйырһың,
«Тәңренең киң донъяһы»,
Был шиғыраҙарҙың ошо булһын,
Тинем, «бисмиллаһы».

Читать Стих:  Не обижайся!

1910

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *