Казань

Мин дә йөрдем Казан урамында
hәм карадым шәhәр тирәсен.
hәр адымда күңел күрә монда
Дуслар эшен, дуслар көрәшен.

Болытларга тия манаралар,
Суда уйный төзелеш нурлары,
Бизәл, Казан, hаман яңара бар!-
Дидер төсле дулкын җырлары,

Казан-бишек: әатлыгын да аның,
Хәсрәтен дә халык тирбәткән.
Күмелгән ул дәртле, татлы моңга,
Ә чыбылдык итеп-нур япкан.

Читать Стих:  Һауалағы бөркөт һымаҡ...

Яңа портның биек краннары
Күккә гүя тиеп торалар.
Килә монда кораб кәрваннары-
Иркен сулап килеп керәләр.

Дуслар, дуслар! Тормыш диңгезенең
Юлларын сез кыю яргансыз,
Балкышын сез бәхет йолдызының
Йөрәкләргә тирән салгансыз.

Утларыңа, Казан, карыйм кат-кат,
hәм әйтәм мин якты Казанда:
Син нур бирдең зур дуслыкны мактап,
Сине сөеп шигырҗ язарга.

Читать Стих:  Уткәндә кичергән

Ламар, болгар шагыйре. Зәки Нури тәрҗемәсе

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *