Нихәл генә, яҙғы аҡ ҡайын

Нихәл генә, яҙғы аҡ ҡайын!
Килдем һиңә, килдем, дуҫҡайым.
Һағынып килдем һине күрергә,
Һорап хәлкәйеңде белергә.

Туң да икән әле тупрағың,
Шауламай ҙа икән япрағың.
Яңы ғына аҡ ҡар асылғас,
Һының әле һинең яланғас…

Икенсе бер һиңә килгәндә,
Һинең менән уйнап көлгәндә,
Умырзая беҙҙән көнләшер,
Көлмәгеҙсе, тиеп өндәшер.

Читать Стих:  Бына минең тыуған ер был

Тик ҡағылмам умырзаяға,
Былай ҙа бит ғүмере — заяға!..
Ана, инде көн дә байыны,
Хуш бул инде, хуш бул, ҡайыным!

1962