Тәҙрәңде ас та

Йәшеренмә һин йәшендән,
Дауылдан ҡасма,
Йәйҙең хәтәр төндәрендә
Тәҙрәңде ас та —

Күкте күҙәт, тирбәндермәй
Керпек осоңдо,
Бик яҡын итеп хәтерлә
Йыраҡ дуҫыңды.

Йәшен юйһын бүлмәңдәге
Төндөң ҡараһын,
Һибелдереп сәстәреңде
Дауыл тараһын.
Дауыл… дауыл! Ул бит минең —
Тере хәбәрем,
Яҡын йәшен, яҡты йәшен —
Минең сәләмем.

Читать Стих:  Һин киттең...

Мин һулармын, ерҙә дауыл
Тынмаһа әгәр,
Мин янырмын, һуңғы йәшен
Һүнгәнгә ҡәҙәр.

1942

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *